Το τελευταιό διάστημα η κυβέρνηση συνεχίζει το έργο που έχει ξεκινήσει χρόνια πρίν με τη βοήθεια του συμπολιτευόμενου ΠΑΣΟΚ και πάντα υπο τις επιταγές της ΕΕ. Εντείνοντας την άγρια επίθεση που έχει εξαπολύσει στα μέτωπα της ΠΑΙΔΕΙΑΣ (νόμος πλαίσιο, Προεδρικό διάταγμα,αναγνώριση ΚΕΣ),της ΕΡΓΑΣΙΑΣ(ασφαλιστικό που προβλέπει όχι μόνο ανύπαρκτες συντάξεις αλλά πιέζει τις σχέσεις εργασίας,μετατοπίζει το βάρος της ασφάλισης στον εργαζόμενο κτλ) και της ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ καθώς με κάθε τρόπο καταπάτησης δημοκρατικών δικαιωμάτων προσπαθεί να θωρακίσει τις επιλογές του κεφαλαίου.
Απο την αρχή του ακαδημαικού έτους ,η ΝΔ αψηφώντας τις χιλιάδες των φοιτητών αλλά και το σύνολο της εκπαιδευτικής κοινότητας , που 2 χρόνια διαδηλώνουν με κάθε τρόπο ενάντια στον νόμο πλαίσιο ,στην ίδρυση ιδιωτικών πανεπιστημιών και συνολικότερα στην εκπαιδευτική αναδιάρθρωση και με αφορμή την ευρωπαική οδηγία για την αναγνώριση των ΚΕΣ(κέντρα ελευθέρων σπουδών) φέρεται έτοιμη να καταθέσει νέο νόμο στην κατεύθυνση αυτή.
ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ Η ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ ΤΩΝ ΚΕΣ;
• Το προεδρικό διάταγμα που υπαγορεύει την αναγνώριση των ΚΕΣ αποτελεί εκταλεστικό νόμο κατοχύρωσης της ιδιωτικής εκπαίδευσης στη χώρα μας..Αποτελεί δηλαδή μέσο όχι μόνο για την ίδρυση και την αναγνώριση ιδιωτικών πανεπιστημίων αλλά και για την ισοτίμιση των πτυχίων αυτών με τα δημόσια.
• Αποτελεί κομμάτι του παζλ της συνολικής εκπαιδευτικής αντι-μεταρρύθμισης.Η κοινή αξιολόγηση με τα δημόσια θα πιέζει και τα τελευταία να λειτουργούν βάσει των αναγκών της αγοράς .Κάτι που μεταφράζεται σε αλλαγές στα προγράμματα σπουδών,στη λειτουργία των πανεπιστημίων με ιδιωτικοοικονομικά ,αγοραία και επιχειρηματικά κριτήρια, στην περαιτέρω εντατικοποίηση και στην διάλυση του φοιτητικού συνδικαλισμού που οπλίζει τα κινήματα με νικηφόρα προοπτική.
• Η διαδικασία της αναγνώρισης των ΚΕΣ υλοποιεί και την βασική κατεύθυνση της συνθήκης της Bolognia , που αποτελεί το μανιφέστο του ευρωπαικού κεφαλαίου για την εκπαίδευση. Η ισοτίμηση τριετών Bachelor με τα πτυχία μας ,ανοίγει το δρόμο για την διάσπαση των προπτυχιακών σπουδών σε 2 κύκλους (3+2 ετη), το δρόμο δηλαδή για την εισαγωγή ειδικεύσεων και την απαξίωση εργασιακών δικαιωμάτων.Σαφώς αποτελεΙ και κεντρικό κόμβο για τη συγκρότηση του Κ.Ε.Χ.Α.Ε.
• Η επικείμενη εφαρμογή της κοινοτικής οδηγίας δεν θα αποτελέσει αναβάθμιση των δικαιωμάτων των σπουδαστών των ΚΕΣ αλλα θα δόσει έναυσμα σε κεφάλαιο και εργοδότες για την περαιτέρω ακύρωση κάθε έννοιας επαγγελματικών δικαιωμάτων.
Η ΜΟΝΗ ΑΝΤΙΠΟΛΙΤΕΥΣΗ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΜΕΙΣ!
Το φοιτητικό κίνημα απέδειξε με τη μάχη ενάντια στο νέο νόμο πλαίσιο ,στην αναθεώρηση του Συντάγματος και την εκπαιδευτική αναδιάρθρωση οτι μπορεί και πετυχαίνει νίκες με όπλο τους συλλογικούς αγώνες ,τα συνολικά προτάγματα και τις μαζικές διαδικασίες..
Θα βρεθούμε ξανά μπροστά τους με ένα νέο γύρο συνελεύσεων- καταλήψεων- διαδηλώσεων αλλά και με μια νέα σύνδεση με τους αγώνες των εργαζομένων( εναντια στην ανασφαλιστη εργασια,την ελαστικοποιηση του ωραριου, την καταργηση της μονιμοτητας) και της υπόλοιπης νεολαίας, με βασικό στόχο την ανατροπή του νόμου πλαίσιου και της αναγνώρισης των ΚΕΣ, αλλά και συνολικά της ανιεκπαιδευτικής πολιτικής της κυβέρνησης.
Θα βρεθούμε ξανά μπροστά τους με ένα φοιτητικο κινημα που θα αγκαλιάζεται από την κοινωνία και θα αγκαλιάζει όλες τις τάσεις αμφισβήτησης και αγώνα!!
ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ :
• Να μην περάσει με κανένα τρόπο η Ευρωπαική Οδηγία για τα ΚΕΣ.
• Να καταργηθουν τα ΚΕΣ.
• Ενιαία Πανεπιστημίακη Εκπαίδευση Δημόσια και Δωρεάν για όλους.
• Ενα πτυχίο ανα γνωστικό αντικείμενο ,με όλα τα επαγγελματικά και εργασιακά δικαιώματα σε αυτό. Οχιστις ειδικευσεις , κατατμίσεις των σχολών και των πτυχίων.
• Ελευθερη προσβαση χωρίς εξεταστικούς και ταξικούς φραγμούς.
• Απόσυρση του νομου πλαίσιο.
• Άποσυρση των νόμων για Αξιολόγηση –ΙΔΒΕ-ΔΟΑΤΑΠ
ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ ΜΕ ΤΟΝΟ ΑΝΑΜΕΤΡΗΣΗΣ...
ΜΕ ΚΙΝΗΜΑ ΜΕ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ!!
Πέμπτη 29 Νοεμβρίου 2007
Παρασκευή 16 Νοεμβρίου 2007
Εμπρός για της γενιάς μας τα πολυτεχνεία
Το βίντεο που ακολουθεί αφιερώνεται σε όσους δεν ξόφλησαν ακόμη, σε όσους δεν ξεπουλήθηκαν ΠΟΤΕ, σε όσους δεν καπηλεύτηκαν τους αγώνες χιλιάδων , σε όσους κάθε χρόνο τέτοιες μέρες ξέρουν το κάθηκον τους και δεν απαίτησαν ποτέ την υπεραξία των αγώνων που κάποτε έκαναν .
Τώρα εμείς έχουμε στα χέρια μας τη σκυτάλη της ανυπακοής και αυτό που μένει είναι να αποδείξουμε ότι θα παραμείνουμε συνεπείς στα επερχόμενα ραντεβού με την ιστορία...
Τώρα εμείς έχουμε στα χέρια μας τη σκυτάλη της ανυπακοής και αυτό που μένει είναι να αποδείξουμε ότι θα παραμείνουμε συνεπείς στα επερχόμενα ραντεβού με την ιστορία...
Δευτέρα 12 Νοεμβρίου 2007
Ολοι στις 3ήμερες εκδηλώσεις για τα 34 χρόνια από τη εξέγερση του πολυτεχνείου
ΚΑΙ ΝΑ ΠΟΥ ΕΡΩΤΕΥΤΗΚΑ ΚΑΠΟΙΑ ΧΡΟΝΟΛΟΓΙΑ....
Τριαντα τέσσερα χρόνια μετά και το φάντασμα της εξέγερσης του Νοέμβρη που εξακολουθεί να εμπνέει την νεολαία , αποτελεί την απόδειξη οτι όταν η νεολαία και οι εργαζόμενοι παίρνουν την κατάσταση στα χέρια τους μπουρούν να νικούν. 34 χρόνια μετά και το εξεγερτικό μήνυμα του Πολυτεχνείου αποτελεί εφαλτήριο για τις σύγχρονες διεκδικήσεις της κοινωνικής πλειοψηφίας και παραμένει επίκαιρο.
34 ΧΡΟΝΙΑ ΠΡΙΝ Η ΝΕΟΛΑΙΑ ΕΞΕΓΕΡΘΗΚΕ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗ ΧΟΥΝΤΑ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΑΡΧΩΝ...
34 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗ ΧΟΥΝΤΑ ΤΩΝ ΜΕΤΑΡYΘΜΙΣΤΩΝ
• ΠΑΙΔΕΙΑ Η εκπαιδευτική αναδιάρθρωση που προωθεί η κυβέρνηση της ΝΔ μαζί με το ΠΑΣΟΚ και υπο τις επιταγές της ΕΕ σε όλες της βαθμίδες της εκπαίδευσης με στόχο την πλήρη υπαγωγή της παιδείας στις ανάγκες του κεφαλαίου και της αγοράς. Με το νόμο πλαίσιο ,που θωρακίζει τις επιχειρηματικές λειτουργίες του πανεπιστημίου ,της όξυνσης των ταξικών φραγμών , της κατάργησης του ασύλου…Με την αναθεώρηση του άρθρου 16 και την ίδρυση ιδιωτικών πανεπιστημίων..Την αναγνώριση των ΚΕΣ… Στόχο έχουν τη δημιουργία αποφοίτων – αυριανων εργαζόμενων ευέλικτων ,αναλώσιμων ,πειθαρχημένων ,επανακαταρτίσιμων ,χωρις συλλογικά δικαιώματα.
• ΕΡΓΑΣΙΑ Με την αλλαγή του ασφαλιστικού, τον προυπολογισμό της λιτότητας ,την ελαστική απασχόληση, τη διάλυση των συλλογικών συμβάσεων εργασίας , την αύξηση των ορίων συνταξιοδότησης , την μείωση των συντάξεων...Μια άνευ προηγουμένου επίθεση στα κεκτημένα δικαιώματα των εργαζομένων και ιδιαίτερα στην νέα γενιά , την δικία μας η οποία εντάσσεται στην παραγώγη με τους χειρότερους όρους και θα ζήσει τις αλλάγες στην ολοτητά τους..
• ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ Νέοι μηχανισμοί καταστολης , τρομονόμοι , απαγορεύσεις διαδηλώσεων και απεργιών. Κάμερες, παρακολουθήσεις – βιντεοσκοπήσεις και συλλήψεις διαδηλωτών , μαθητοδικεία και διώξεις αγωνιστών. Τότε αστυνομία , εξορίες , φακελώματα και πιστοποιητικά φρονημάτων τώρα ΜΑΤ, ποινικοποίηση των αγώνων , «ανασύσταση του σπουδαστικού της ασφάλειας». Με αυτόν τον τρόπο θέλουν να καταστείλουν τις νέες αντιστάσεις που γενιούνται , τα κινήματα που παλεύουν για την ανατροπή της κυρίαρχης πολιτικής .
Τριαντα τεσσερα χρόνια μετά την εξέγερση του Πολυτεχνείου, η νεολαία για να υπερασπιστει και να διευρύνει τα δικαιώματα της σε παιδεία – εργασία -δημοκρατία δεν έχει άλλο δρόμο να βαδίσει απο το ΔΡΟΜΟ ΠΟΥ ΧΑΡΑΞΕ Ο ΝΟΕΜΒΡΗΣ!
Το φοιτητικό κίνημα πάνω απο ενάμιση χρόνο τώρα στους δρόμους του αγώνα δίνει μαθήματα ανυποχώρητης πάλης , συλλογικού και νικηφόρου αγώνα. Οι κινητοποιήσεις μας το προηγούμενο διάστημα κατάφεραν μεγάλες νίκες αποδυκνείοντας πως οι αγώνες στο σήμερα μπορούν να νικουν , ξαφνιάζοντας όλους εκείνους που ήθελαν την γενιά μας απολίτικη και ενσωματωμένη, και ανοιξαν το δρόμο για το ξέσπασμα νέων νικηφόρων αγώνων. Γνήσιο αποκύημα των κινητοποιήσεων αυτών είναι οι εκατοντάδες μαθητικές καταλήψεις που ξεσπούν η μια μετα την άλλη αποδεικνύοντας μια έντονη ριζοσπαστικοποίηση των νέων.Η επόμενη μέρα βρίσκει το φοιτητικό κίνημα πιο δυνατό, με μεγάλες νίκες στο ενεργητικό του , έτοιμο για ενα τρίτο γύρο κινητοποιησεων..
Πιάνοντας το κόκκινο νήμα που συνδέει το τότε με το τώρα και ενάντια σε όλους αυτούς που θέλουν το Πολυτεχνείο να είναι γιορτη, άχρωμο και άοσμο εμείς προτάσσουμε το Πολυτεχνείο της ανατροπής , το Πολυτεχνείο των γενικών συνελεύσεων , το Πολυτεχνείο των καταληψίων μαθητών , το Πολυτεχνείο της αγωνιζόμενης κοινωνικης πλειοψηφίας .
ΟΙ ΕΞΕΓΕΡΣΕΙΣ ΔΕΝ ΜΠΑΙΝΟΥΝ ΣΤΑ ΜΟΥΣΕΙΑ...
ΕΜΠΡΟΣ ΓΙΑ ΤΗΣ ΓΕΝΙΑΣ ΜΑΣ ΤΑ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΑ!!!
Τριαντα τέσσερα χρόνια μετά και το φάντασμα της εξέγερσης του Νοέμβρη που εξακολουθεί να εμπνέει την νεολαία , αποτελεί την απόδειξη οτι όταν η νεολαία και οι εργαζόμενοι παίρνουν την κατάσταση στα χέρια τους μπουρούν να νικούν. 34 χρόνια μετά και το εξεγερτικό μήνυμα του Πολυτεχνείου αποτελεί εφαλτήριο για τις σύγχρονες διεκδικήσεις της κοινωνικής πλειοψηφίας και παραμένει επίκαιρο.
34 ΧΡΟΝΙΑ ΠΡΙΝ Η ΝΕΟΛΑΙΑ ΕΞΕΓΕΡΘΗΚΕ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗ ΧΟΥΝΤΑ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΑΡΧΩΝ...
34 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗ ΧΟΥΝΤΑ ΤΩΝ ΜΕΤΑΡYΘΜΙΣΤΩΝ
• ΠΑΙΔΕΙΑ Η εκπαιδευτική αναδιάρθρωση που προωθεί η κυβέρνηση της ΝΔ μαζί με το ΠΑΣΟΚ και υπο τις επιταγές της ΕΕ σε όλες της βαθμίδες της εκπαίδευσης με στόχο την πλήρη υπαγωγή της παιδείας στις ανάγκες του κεφαλαίου και της αγοράς. Με το νόμο πλαίσιο ,που θωρακίζει τις επιχειρηματικές λειτουργίες του πανεπιστημίου ,της όξυνσης των ταξικών φραγμών , της κατάργησης του ασύλου…Με την αναθεώρηση του άρθρου 16 και την ίδρυση ιδιωτικών πανεπιστημίων..Την αναγνώριση των ΚΕΣ… Στόχο έχουν τη δημιουργία αποφοίτων – αυριανων εργαζόμενων ευέλικτων ,αναλώσιμων ,πειθαρχημένων ,επανακαταρτίσιμων ,χωρις συλλογικά δικαιώματα.
• ΕΡΓΑΣΙΑ Με την αλλαγή του ασφαλιστικού, τον προυπολογισμό της λιτότητας ,την ελαστική απασχόληση, τη διάλυση των συλλογικών συμβάσεων εργασίας , την αύξηση των ορίων συνταξιοδότησης , την μείωση των συντάξεων...Μια άνευ προηγουμένου επίθεση στα κεκτημένα δικαιώματα των εργαζομένων και ιδιαίτερα στην νέα γενιά , την δικία μας η οποία εντάσσεται στην παραγώγη με τους χειρότερους όρους και θα ζήσει τις αλλάγες στην ολοτητά τους..
• ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ Νέοι μηχανισμοί καταστολης , τρομονόμοι , απαγορεύσεις διαδηλώσεων και απεργιών. Κάμερες, παρακολουθήσεις – βιντεοσκοπήσεις και συλλήψεις διαδηλωτών , μαθητοδικεία και διώξεις αγωνιστών. Τότε αστυνομία , εξορίες , φακελώματα και πιστοποιητικά φρονημάτων τώρα ΜΑΤ, ποινικοποίηση των αγώνων , «ανασύσταση του σπουδαστικού της ασφάλειας». Με αυτόν τον τρόπο θέλουν να καταστείλουν τις νέες αντιστάσεις που γενιούνται , τα κινήματα που παλεύουν για την ανατροπή της κυρίαρχης πολιτικής .
Τριαντα τεσσερα χρόνια μετά την εξέγερση του Πολυτεχνείου, η νεολαία για να υπερασπιστει και να διευρύνει τα δικαιώματα της σε παιδεία – εργασία -δημοκρατία δεν έχει άλλο δρόμο να βαδίσει απο το ΔΡΟΜΟ ΠΟΥ ΧΑΡΑΞΕ Ο ΝΟΕΜΒΡΗΣ!
Το φοιτητικό κίνημα πάνω απο ενάμιση χρόνο τώρα στους δρόμους του αγώνα δίνει μαθήματα ανυποχώρητης πάλης , συλλογικού και νικηφόρου αγώνα. Οι κινητοποιήσεις μας το προηγούμενο διάστημα κατάφεραν μεγάλες νίκες αποδυκνείοντας πως οι αγώνες στο σήμερα μπορούν να νικουν , ξαφνιάζοντας όλους εκείνους που ήθελαν την γενιά μας απολίτικη και ενσωματωμένη, και ανοιξαν το δρόμο για το ξέσπασμα νέων νικηφόρων αγώνων. Γνήσιο αποκύημα των κινητοποιήσεων αυτών είναι οι εκατοντάδες μαθητικές καταλήψεις που ξεσπούν η μια μετα την άλλη αποδεικνύοντας μια έντονη ριζοσπαστικοποίηση των νέων.Η επόμενη μέρα βρίσκει το φοιτητικό κίνημα πιο δυνατό, με μεγάλες νίκες στο ενεργητικό του , έτοιμο για ενα τρίτο γύρο κινητοποιησεων..
Πιάνοντας το κόκκινο νήμα που συνδέει το τότε με το τώρα και ενάντια σε όλους αυτούς που θέλουν το Πολυτεχνείο να είναι γιορτη, άχρωμο και άοσμο εμείς προτάσσουμε το Πολυτεχνείο της ανατροπής , το Πολυτεχνείο των γενικών συνελεύσεων , το Πολυτεχνείο των καταληψίων μαθητών , το Πολυτεχνείο της αγωνιζόμενης κοινωνικης πλειοψηφίας .
ΟΙ ΕΞΕΓΕΡΣΕΙΣ ΔΕΝ ΜΠΑΙΝΟΥΝ ΣΤΑ ΜΟΥΣΕΙΑ...
ΕΜΠΡΟΣ ΓΙΑ ΤΗΣ ΓΕΝΙΑΣ ΜΑΣ ΤΑ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΑ!!!
Κείμενο ΑΕΠ -ΕΑΑΚ για το ασφαλιστικό
Η λεπτή ισορροπία μεταξύ «εξασφαλίσομεν» και «εξαφανίσομεν»
Επίκαιρο όσο ποτέ, το φλέγον ζήτημα του ασφαλιστικού περνά σε μια φάση νέας κυβερνητικής επίθεσης, που ως μόνο στόχο έχει την, για άλλη μια φορα, υπερσυμπίεση των θεμελιωδών εργασιακών δικαιωμάτων, προς όφελος του κεφαλαίου.
Κριτικής σημασίας είναι να γίνει αντιληπτό πως μια τέτοια επίθεση έρχεται να πλήξει την κοινωνία στο σύνολό της, καθιστώντας υπόθεση όλων μας, όχι μόνο την υπεράσπιση των κεκτημένων εργασιακών δικαιωμάτων αλλά και την περεταίρω προώθησή τους.
● Ασφάλιση και Καπιταλισμός
Ο εργαζόμενος μετέχει στην παραγωγή του συλλογικού προϊόντος από το οποίο απολαμβάνει την ικανοποίηση των αναγκών του. Η κοινωνία, προφανώς, οφείλει να διευκολύνει και να βοηθά τον κάθε πολίτη κατα την συμμετοχή του στην παραγωγική διαδικασία αλλά και όταν αυτός δεν είναι ικανός για εργασία, είτε λόγω ασθένειας, είτε λόγω ατυχήματος και φυσικά μετά λόγω γήρατος. Τότε υποχρεούται να εξασφλίζει επαρκείς πόρους για την διαβίωσή του με ισότιμο τρόπο για όλους.
Το ασφαλιστικό περιλαμβάνει όλες τις πτυχές που εξασφαλίζουν στους εργαζόμενους το δικαίωνα στην υγεία (πρόληψη, περίθαλψη, θεραπεία) την παροχή σύνταξης, τις πάσης φύσεως άδειες, την οικονομική κάλυψη σε περίπτωση ασθένειας, την κοινωνική πρόνοια.
Με την θέσπιση των πρώτων ασφαλιστικών ταμείων για την κάλυψη των προαναφερθέντων αναγκών-δικαιωμάτων και τη συνεισφορά των εργοδοτών σ’αυτά, η ασφάλιση γίνεται εν τη γεννέση της αντικείμενο ταξικής διαπάλης. Ο εργοδότης καταβάλει τον λεγόμενο «έμμεσο» μισθό, πράγμα που για το κεφάλαιο αποτελεί επιπρόσθετη διαρροή.
Οπως στόχος του κεφαλαίου είναι διαρκώς να μειώνει την τιμή που αγοράζει την εργατική δύναμη, έτσι στόχο του αποτελεί να προωθούνται νόμοι, μέτρα, ρυθμίσεις που αποβλέπουν στη μείωση των εξόδων της εργοδοσίας για την ασφάλιση.
Η συνολικότερη επίθεση που δέχονται τα εργασιακά δικαιώματα σήμερα, εντάσονται στην εξυπηρέτηση των σχεδίων του κεφαλαίου, τα οποία θα μπορούσαμε να τα κατατάξουμε σε 3 κατηγορίες :
-Απαλλαγή των εργοδοτών από τις οικονομικές υποχρεώσεις που είχαν θεσπιστεί απο το προηγούμενο σύστημα.
-Πλήρης αποδόμηση των συλλογικών δικαιωμάτων με σκοπό την υπονόμευση της διεκδικιτικής δράσης των εργαζομένων.
-Εκμετάλλευση της τεράστιας περιουσίας που υπάρχει στα ταμεία.
●Ασφαλισμένοι σήμερα
Το σκάνδαλο των ομολόγων αποτελεί μόνο την κορυφή του παγόβουνου αναφορικά με τη διασπάθιση των αποθεματικών των ταμείων. Δεν χρειάζεται μεγάλη φαντασία να αντιληφθούμε την κατάσταση των ασφαλισμένων την εποχή που τα χρήματά τους αποτελούν διακύβευμα τζόγου.
Πιο συγκεκριμένα :
- 71% των συντάξεων του Ι.Κ.Α κυμαίνεται κάτω απο 600 ευρώ.
- βασική σύνταξη στον Ο.Γ.Α. είναι 278 ευρώ μαζί με την πρόσθετη φθάνει τα 360 ευρώ.
- Στο σύνολο των συνταξιούχων ένας στους δύο παίρνει σύνταξη λιγότερο απο 500 ευρώ.
- Τα όρια ηλικίας για σύνταξη στο Ι.Κ.Α. είναι ήδη για τους άνδρες πλήρης σύνταξη στα 65 ή με 35ετία και μετά τα 69.
Όλα αυτά την ίδια στιγμή όπου οι εργαζόμενοι δίνουν κάθε μήνα για την ασφάλισή τους ποσά που ξεκινούν, στο Ι.Κ.Α. απο 26% του μισθού τους και φθάνουν μέχρι 44%(π.χ στην Εθνική), χωρίς να υπολογίζουμε τον κλάδο υγείας σ’αυτά τα νούμερα.
Ξεχωριστή αναφορά πρέπει να γίνει στην κατάσταση των νέων ασφαλισμένων.Η παράνομη εισφοροδιαφυγή του εργοδότη, με την απόκρυψη των εργαζομένων, είναι τακτική που πλήττει κυρίως τους νέους.Οι πλειονότητα αυτών σήμερα, είτε δουλεύει ανασφάλιστα και «εν κρυπτώ», είτε τους επιβάλεται εργασία με τη μορφή παροχής υπηρεσιών αντι μισθωτής, παράλληλα με την πλήρη στέρησή του απο τα συλλογικά του δικαιώματα και απο κάθε είδους εργασιακή προοπτική.
Κραυγαλέο είναι το γεγονός οτι τέτοιες πρακτικές αντί να αποτελούν αντικείμενο δίωξης, γίνεται συντονισμένη προσπάθεια απο Ε.Ε. και τα κόμματα του αστικού μπλόκ εξουσίας να κατοχυρωθούν νομικά. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελούν τα προγράμματα STAGE. Μέτρο που καθιερώθηκε και χρησιμοποιείται απο το ίδιο το δημόσιο και προβλέπει την απασχόληση νέων χωρίς συνταξιοδοτική κάλυψη με σκοπό την «δήθεν» επιμόρφωση και παροχή ειδίκευσης.Συνέχιση αυτής της πολιτική αποτελεί ο επικείμενος νόμος για τις Δ.Ε.Κ.Ο. ο οποίος συν τοις άλλοις θα προβλέπει 2ετή απασχόληση των νέων εργαζομένων με σύμβαση.
●Χαρακτηριστικά της νέας επίθεσης
Η νέα κυβερνητική εξαγγελία για επέμβαση στο ασφαλιστικό, περιλαμβάνεται στο λεγόμενο «πακέτο» μεταρυθμίσεων της κυβέρνησης και έρχεται να το εναρμονισει πλήρως με τα σχέδια του κεφαλαίου. Με αυτή επιδιώκεται στο όνομα του «ορθολογισμού» να επιβληθούν άλλα μοντέλα ασφάλισης με προώθηση :
- Των 3 πυλώνων ασφάλισης. Της κύριας, που θα έχει δημόσιο-καθολικό χαρακτήρα, της επικουρικής, που θα είναι κλαδική και της επαγγελματικής-ιδιωτικής, των λεγόμενων επαγγελματικών ταμείων, που θα είναι «προαιρετική» και θα έχει την μορφή ομαδικών συμβολαίων ιδιωτικής ασφάλισης.
Στόχος είναι δηλαδή να θεωρείται οτι το κράτος έχει την ευθύνη και εγγυάται μόνο μια, επιδοματικής μορφής σύνταξη. Συγχρόνως με την προώθηση αλλαγών στον τρόπο υπολογισμού της, ευνοείται η λειτουργία του 3ου πυλώνα, ώστε αυτός απο «προαιρετικός» να καταστεί «απαραίτητος».
- Της αύξησης των ορίων ηλικίας ,με προώθηση της λεγόμενης «ενεργούς γήρανσης», με κίνητρα παραμονής στην εργασία, άρα και αντικίνητρα για την έξοδο απο αυτήν με αλλαγές στον τρόπο υπολογισμού της.
- Του ανταποδοτικού ή κεφαλοποιητικού χαρακτήρα στη θέση του αναδιανεμητικού και προνοιακού.Δηλαδή προσπάθεια να αποτελεί η σύνταξη «επενδυση» και αντικείμενο πλουτισμού για λίγους και όχι θεμελιώδης έκφραση της πρόνοιας του κράτους για όλους.
Συγκεκριμένα προωθείται ο υπολογισμός της σύνταξης, όχι με βάση τα συλλογικά δεδομένα ,τη θέση του εργαζομένου και την κάλυψή του σε έκτακτες περιπτώσεις ατυχημάτων, αναπηρίας κ.τ.λ., αλλά με βάση τις εισφορές που έχει καταβάλει στην ατομική του μερίδα-λογαριασμό.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι αυτό που ισχύει ήδη στον Ο.Γ.Α.Εκεί ο ασφαλισμένος μπορεί να επιλέξει απο διαφορετικά προγράμματα συνταξιοδότησης ,προνομοιακά γι’αυτούς που καταβάλλουν μεγαλύτερο ποσό εισφορών.
Για το σύνολο αυτών των μεταρυθμίσεων, η νεολαία ,που δεν έχει παραστάσεις και εμπειρίες από εργατικούς αγώνες, που έχει πολύ μικρή συνδικαλιστική πυκνότητα, που έχει ήδη εμπεδώσει σε μεγάλο βαθμό τους νέους όρους ένταξης στην παραγωγή, βρίκεται στο επίκεντρο.Ο αγώνας του αστικού συνασπισμού εξουσίας για την ενίσχυση του νέου μοντέλου εργαζόμενου, αυτού που δεν έχει συλλογικά δικαιώματα, που ατομικά φορτώνεται την κοινωνική και οικονομική ευθύνη για την ανεργία και έχει την πλέον ευέλικτη σχέση με την εργασία, αλλά και αντίστοιχα με τις όποιες μορφές κοινωνικών παροχών, πρέπει να απαντηθεί με το ίδιο «νόμισμα».
Ολα αυτά είναι απέναντί μας, αυτό που χρειάζεται είναι να μας βρουν εκεί. Η σύνδεση των αγώνων φοιτητών και εργαζομένων είναι ο δρόμος για μια συνολική απάντηση ανατροπής σ’αυτά που μας ετοιμάζουν.
Επίκαιρο όσο ποτέ, το φλέγον ζήτημα του ασφαλιστικού περνά σε μια φάση νέας κυβερνητικής επίθεσης, που ως μόνο στόχο έχει την, για άλλη μια φορα, υπερσυμπίεση των θεμελιωδών εργασιακών δικαιωμάτων, προς όφελος του κεφαλαίου.
Κριτικής σημασίας είναι να γίνει αντιληπτό πως μια τέτοια επίθεση έρχεται να πλήξει την κοινωνία στο σύνολό της, καθιστώντας υπόθεση όλων μας, όχι μόνο την υπεράσπιση των κεκτημένων εργασιακών δικαιωμάτων αλλά και την περεταίρω προώθησή τους.
● Ασφάλιση και Καπιταλισμός
Ο εργαζόμενος μετέχει στην παραγωγή του συλλογικού προϊόντος από το οποίο απολαμβάνει την ικανοποίηση των αναγκών του. Η κοινωνία, προφανώς, οφείλει να διευκολύνει και να βοηθά τον κάθε πολίτη κατα την συμμετοχή του στην παραγωγική διαδικασία αλλά και όταν αυτός δεν είναι ικανός για εργασία, είτε λόγω ασθένειας, είτε λόγω ατυχήματος και φυσικά μετά λόγω γήρατος. Τότε υποχρεούται να εξασφλίζει επαρκείς πόρους για την διαβίωσή του με ισότιμο τρόπο για όλους.
Το ασφαλιστικό περιλαμβάνει όλες τις πτυχές που εξασφαλίζουν στους εργαζόμενους το δικαίωνα στην υγεία (πρόληψη, περίθαλψη, θεραπεία) την παροχή σύνταξης, τις πάσης φύσεως άδειες, την οικονομική κάλυψη σε περίπτωση ασθένειας, την κοινωνική πρόνοια.
Με την θέσπιση των πρώτων ασφαλιστικών ταμείων για την κάλυψη των προαναφερθέντων αναγκών-δικαιωμάτων και τη συνεισφορά των εργοδοτών σ’αυτά, η ασφάλιση γίνεται εν τη γεννέση της αντικείμενο ταξικής διαπάλης. Ο εργοδότης καταβάλει τον λεγόμενο «έμμεσο» μισθό, πράγμα που για το κεφάλαιο αποτελεί επιπρόσθετη διαρροή.
Οπως στόχος του κεφαλαίου είναι διαρκώς να μειώνει την τιμή που αγοράζει την εργατική δύναμη, έτσι στόχο του αποτελεί να προωθούνται νόμοι, μέτρα, ρυθμίσεις που αποβλέπουν στη μείωση των εξόδων της εργοδοσίας για την ασφάλιση.
Η συνολικότερη επίθεση που δέχονται τα εργασιακά δικαιώματα σήμερα, εντάσονται στην εξυπηρέτηση των σχεδίων του κεφαλαίου, τα οποία θα μπορούσαμε να τα κατατάξουμε σε 3 κατηγορίες :
-Απαλλαγή των εργοδοτών από τις οικονομικές υποχρεώσεις που είχαν θεσπιστεί απο το προηγούμενο σύστημα.
-Πλήρης αποδόμηση των συλλογικών δικαιωμάτων με σκοπό την υπονόμευση της διεκδικιτικής δράσης των εργαζομένων.
-Εκμετάλλευση της τεράστιας περιουσίας που υπάρχει στα ταμεία.
●Ασφαλισμένοι σήμερα
Το σκάνδαλο των ομολόγων αποτελεί μόνο την κορυφή του παγόβουνου αναφορικά με τη διασπάθιση των αποθεματικών των ταμείων. Δεν χρειάζεται μεγάλη φαντασία να αντιληφθούμε την κατάσταση των ασφαλισμένων την εποχή που τα χρήματά τους αποτελούν διακύβευμα τζόγου.
Πιο συγκεκριμένα :
- 71% των συντάξεων του Ι.Κ.Α κυμαίνεται κάτω απο 600 ευρώ.
- βασική σύνταξη στον Ο.Γ.Α. είναι 278 ευρώ μαζί με την πρόσθετη φθάνει τα 360 ευρώ.
- Στο σύνολο των συνταξιούχων ένας στους δύο παίρνει σύνταξη λιγότερο απο 500 ευρώ.
- Τα όρια ηλικίας για σύνταξη στο Ι.Κ.Α. είναι ήδη για τους άνδρες πλήρης σύνταξη στα 65 ή με 35ετία και μετά τα 69.
Όλα αυτά την ίδια στιγμή όπου οι εργαζόμενοι δίνουν κάθε μήνα για την ασφάλισή τους ποσά που ξεκινούν, στο Ι.Κ.Α. απο 26% του μισθού τους και φθάνουν μέχρι 44%(π.χ στην Εθνική), χωρίς να υπολογίζουμε τον κλάδο υγείας σ’αυτά τα νούμερα.
Ξεχωριστή αναφορά πρέπει να γίνει στην κατάσταση των νέων ασφαλισμένων.Η παράνομη εισφοροδιαφυγή του εργοδότη, με την απόκρυψη των εργαζομένων, είναι τακτική που πλήττει κυρίως τους νέους.Οι πλειονότητα αυτών σήμερα, είτε δουλεύει ανασφάλιστα και «εν κρυπτώ», είτε τους επιβάλεται εργασία με τη μορφή παροχής υπηρεσιών αντι μισθωτής, παράλληλα με την πλήρη στέρησή του απο τα συλλογικά του δικαιώματα και απο κάθε είδους εργασιακή προοπτική.
Κραυγαλέο είναι το γεγονός οτι τέτοιες πρακτικές αντί να αποτελούν αντικείμενο δίωξης, γίνεται συντονισμένη προσπάθεια απο Ε.Ε. και τα κόμματα του αστικού μπλόκ εξουσίας να κατοχυρωθούν νομικά. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελούν τα προγράμματα STAGE. Μέτρο που καθιερώθηκε και χρησιμοποιείται απο το ίδιο το δημόσιο και προβλέπει την απασχόληση νέων χωρίς συνταξιοδοτική κάλυψη με σκοπό την «δήθεν» επιμόρφωση και παροχή ειδίκευσης.Συνέχιση αυτής της πολιτική αποτελεί ο επικείμενος νόμος για τις Δ.Ε.Κ.Ο. ο οποίος συν τοις άλλοις θα προβλέπει 2ετή απασχόληση των νέων εργαζομένων με σύμβαση.
●Χαρακτηριστικά της νέας επίθεσης
Η νέα κυβερνητική εξαγγελία για επέμβαση στο ασφαλιστικό, περιλαμβάνεται στο λεγόμενο «πακέτο» μεταρυθμίσεων της κυβέρνησης και έρχεται να το εναρμονισει πλήρως με τα σχέδια του κεφαλαίου. Με αυτή επιδιώκεται στο όνομα του «ορθολογισμού» να επιβληθούν άλλα μοντέλα ασφάλισης με προώθηση :
- Των 3 πυλώνων ασφάλισης. Της κύριας, που θα έχει δημόσιο-καθολικό χαρακτήρα, της επικουρικής, που θα είναι κλαδική και της επαγγελματικής-ιδιωτικής, των λεγόμενων επαγγελματικών ταμείων, που θα είναι «προαιρετική» και θα έχει την μορφή ομαδικών συμβολαίων ιδιωτικής ασφάλισης.
Στόχος είναι δηλαδή να θεωρείται οτι το κράτος έχει την ευθύνη και εγγυάται μόνο μια, επιδοματικής μορφής σύνταξη. Συγχρόνως με την προώθηση αλλαγών στον τρόπο υπολογισμού της, ευνοείται η λειτουργία του 3ου πυλώνα, ώστε αυτός απο «προαιρετικός» να καταστεί «απαραίτητος».
- Της αύξησης των ορίων ηλικίας ,με προώθηση της λεγόμενης «ενεργούς γήρανσης», με κίνητρα παραμονής στην εργασία, άρα και αντικίνητρα για την έξοδο απο αυτήν με αλλαγές στον τρόπο υπολογισμού της.
- Του ανταποδοτικού ή κεφαλοποιητικού χαρακτήρα στη θέση του αναδιανεμητικού και προνοιακού.Δηλαδή προσπάθεια να αποτελεί η σύνταξη «επενδυση» και αντικείμενο πλουτισμού για λίγους και όχι θεμελιώδης έκφραση της πρόνοιας του κράτους για όλους.
Συγκεκριμένα προωθείται ο υπολογισμός της σύνταξης, όχι με βάση τα συλλογικά δεδομένα ,τη θέση του εργαζομένου και την κάλυψή του σε έκτακτες περιπτώσεις ατυχημάτων, αναπηρίας κ.τ.λ., αλλά με βάση τις εισφορές που έχει καταβάλει στην ατομική του μερίδα-λογαριασμό.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι αυτό που ισχύει ήδη στον Ο.Γ.Α.Εκεί ο ασφαλισμένος μπορεί να επιλέξει απο διαφορετικά προγράμματα συνταξιοδότησης ,προνομοιακά γι’αυτούς που καταβάλλουν μεγαλύτερο ποσό εισφορών.
Για το σύνολο αυτών των μεταρυθμίσεων, η νεολαία ,που δεν έχει παραστάσεις και εμπειρίες από εργατικούς αγώνες, που έχει πολύ μικρή συνδικαλιστική πυκνότητα, που έχει ήδη εμπεδώσει σε μεγάλο βαθμό τους νέους όρους ένταξης στην παραγωγή, βρίκεται στο επίκεντρο.Ο αγώνας του αστικού συνασπισμού εξουσίας για την ενίσχυση του νέου μοντέλου εργαζόμενου, αυτού που δεν έχει συλλογικά δικαιώματα, που ατομικά φορτώνεται την κοινωνική και οικονομική ευθύνη για την ανεργία και έχει την πλέον ευέλικτη σχέση με την εργασία, αλλά και αντίστοιχα με τις όποιες μορφές κοινωνικών παροχών, πρέπει να απαντηθεί με το ίδιο «νόμισμα».
Ολα αυτά είναι απέναντί μας, αυτό που χρειάζεται είναι να μας βρουν εκεί. Η σύνδεση των αγώνων φοιτητών και εργαζομένων είναι ο δρόμος για μια συνολική απάντηση ανατροπής σ’αυτά που μας ετοιμάζουν.
Απο δω και πέρα ...
ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ , ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ..
ΠΑΝΕΥΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗΣ ΑΝΙΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΗΣ..
Δεν πέρασε πολύς καιρός από τότε που οι χιλιαδες των αγωνιζόμενων φοιτητών έστελναν το μήνυμα του αγώνα σε ολόκληρη την κοινωνία. Από τότε που με απεργίες και καταλήψεις σε σχολεία και σχολές κλονίστηκε ολόκληρη η αστική πολιτική και μπλοκάρίστηκαν μεγαλόπνοα σχέδια του κεφαλαίου.
Ενα μηνα μολις μετα την εναρξη του ακαδημαικου ετους κάποια πρώτα σκιρτήματα ενός νέου γύρου κοινωνικής αναμέτρησης κάνουν την εμφάνιση τους. Στα σχολεια 300 και πλεον μαθητικες καταληψεις ,πρωτοτοκος γιος του φοιτητικου κινηματος που γιγαντωθηκε τα 2 προηγουμενα χρονια που εκφραζουν μια γενικοτερη ριζοσπαστικοποιηση της νεολαιας...Στις σχολες, τα αμφιθεατρα που περισυ καταδικαστηκε ο νομος πλαισιο ,το αρθρο 16 αλλα και ολοκληρη η αντιδραστικη εκπαιδευτικη αναδιαρθρωση, γεμιζουν ξανα .
Την ιδια στιγμη η κυβέρνηση και ο νέος υπουργός παιδείας Ε. Στυλιανίδης δηλώνουν πως θα συνεχιστούν οι μεταρρυθμίσεις στην παιδεία. Οι όποιες κινήσεις προσωρινού παγώματος κάποιων ρυθμίσεων του νόμου- πλαίσιο, η έναρξη ενός νέου κύκλου «διαλόγου» και η «ελαστική» εφαρμογή του δεν πρέπει να εκληφθούν ως ενδείξεις μιας άλλης πολιτικής αλλά ως προσπάθεια εφαρμογής της ίδιας αποπροσανατολίζοντας το φοιτητικό κίνημα. Φαίνεται ότι αισθάνεται τον κίνδυνο μιας νέας έκρηξης φοιτητικών αγώνων αν επιχειρήσει με ενιαίο τρόπο μια συνολική εφαρμογή του. Την ίδια στιγμή σε συγκλήτους και τμήματα σε όλη την Ελλάδα και ειδικά στην επαρχία συζητιούνται τα βασικά σημεία του νόμου και – όπου δεν μπλοκάρονται από φοιτητικές κινητοποιήσεις- υλοποιούνται πλευρές του. Προσπαθεί να αποδυναμώσει το φοιτητικό κίνημα με μια τμηματική και σταδιακή εφαρμογή του νόμου προσπαθώντας να μην το βρει και πάλι οργανωμένο ειδικά μπροστά στην ολομέτωπη επίθεση που προετοιμάζει στα εργατικά και νεολαιίστικα δικαιώματα. Το φοιτητικό κίνημα πρέπει παράλληλα με το μπλοκάρισμα σε κάθε προσπάθεια εφαρμογής του νόμου πλαίσιο να παλεύει αταλάντευτα για το βασικό του στόχο, δηλαδή τη συνολική απόσυρση- κατάργηση του νόμου κρατώντας πάντοτε το κεντρικό επίπεδο αντιπαράθεσης με την κυβέρνηση και το κεφάλαιο και όχι μόνο με το αντιδραστικό μπλοκ εντός των σχολών.
Θα βρεθούμε ξανά μπροστά τους με ένα νέο γύρο συνελεύσεων- καταλήψεων- διαδηλώσεων αλλά και με μια νέα σύνδεση με τους αγώνες των εργαζομένων( εναντια στην ανασφαλιστη εργασια,την ελαστικοποιηση του ωραριου, την καταργηση της μονιμοτητας) και της υπόλοιπης νεολαίας, με βασικό στόχο την ανατροπή του νόμου, αλλά και συνολικά της ανιεκπαιδευτικής πολιτικής της κυβέρνησης.
Θα βρεθούμε ξανά μπροστά τους με ένα φοιτητικο κινημα που θα αγκαλιάζεται από την κοινωνία και θα αγκαλιάζει όλες τις τάσεις αμφισβήτησης και αγώνα.
ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ ΜΕ ΤΟΝΟ ΑΝΑΜΕΤΡΗΣΗΣ..........
ΜΕ ΚΙΝΗΜΑ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ!
ΠΑΝΕΥΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗΣ ΑΝΙΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΗΣ..
Δεν πέρασε πολύς καιρός από τότε που οι χιλιαδες των αγωνιζόμενων φοιτητών έστελναν το μήνυμα του αγώνα σε ολόκληρη την κοινωνία. Από τότε που με απεργίες και καταλήψεις σε σχολεία και σχολές κλονίστηκε ολόκληρη η αστική πολιτική και μπλοκάρίστηκαν μεγαλόπνοα σχέδια του κεφαλαίου.
Ενα μηνα μολις μετα την εναρξη του ακαδημαικου ετους κάποια πρώτα σκιρτήματα ενός νέου γύρου κοινωνικής αναμέτρησης κάνουν την εμφάνιση τους. Στα σχολεια 300 και πλεον μαθητικες καταληψεις ,πρωτοτοκος γιος του φοιτητικου κινηματος που γιγαντωθηκε τα 2 προηγουμενα χρονια που εκφραζουν μια γενικοτερη ριζοσπαστικοποιηση της νεολαιας...Στις σχολες, τα αμφιθεατρα που περισυ καταδικαστηκε ο νομος πλαισιο ,το αρθρο 16 αλλα και ολοκληρη η αντιδραστικη εκπαιδευτικη αναδιαρθρωση, γεμιζουν ξανα .
Την ιδια στιγμη η κυβέρνηση και ο νέος υπουργός παιδείας Ε. Στυλιανίδης δηλώνουν πως θα συνεχιστούν οι μεταρρυθμίσεις στην παιδεία. Οι όποιες κινήσεις προσωρινού παγώματος κάποιων ρυθμίσεων του νόμου- πλαίσιο, η έναρξη ενός νέου κύκλου «διαλόγου» και η «ελαστική» εφαρμογή του δεν πρέπει να εκληφθούν ως ενδείξεις μιας άλλης πολιτικής αλλά ως προσπάθεια εφαρμογής της ίδιας αποπροσανατολίζοντας το φοιτητικό κίνημα. Φαίνεται ότι αισθάνεται τον κίνδυνο μιας νέας έκρηξης φοιτητικών αγώνων αν επιχειρήσει με ενιαίο τρόπο μια συνολική εφαρμογή του. Την ίδια στιγμή σε συγκλήτους και τμήματα σε όλη την Ελλάδα και ειδικά στην επαρχία συζητιούνται τα βασικά σημεία του νόμου και – όπου δεν μπλοκάρονται από φοιτητικές κινητοποιήσεις- υλοποιούνται πλευρές του. Προσπαθεί να αποδυναμώσει το φοιτητικό κίνημα με μια τμηματική και σταδιακή εφαρμογή του νόμου προσπαθώντας να μην το βρει και πάλι οργανωμένο ειδικά μπροστά στην ολομέτωπη επίθεση που προετοιμάζει στα εργατικά και νεολαιίστικα δικαιώματα. Το φοιτητικό κίνημα πρέπει παράλληλα με το μπλοκάρισμα σε κάθε προσπάθεια εφαρμογής του νόμου πλαίσιο να παλεύει αταλάντευτα για το βασικό του στόχο, δηλαδή τη συνολική απόσυρση- κατάργηση του νόμου κρατώντας πάντοτε το κεντρικό επίπεδο αντιπαράθεσης με την κυβέρνηση και το κεφάλαιο και όχι μόνο με το αντιδραστικό μπλοκ εντός των σχολών.
Θα βρεθούμε ξανά μπροστά τους με ένα νέο γύρο συνελεύσεων- καταλήψεων- διαδηλώσεων αλλά και με μια νέα σύνδεση με τους αγώνες των εργαζομένων( εναντια στην ανασφαλιστη εργασια,την ελαστικοποιηση του ωραριου, την καταργηση της μονιμοτητας) και της υπόλοιπης νεολαίας, με βασικό στόχο την ανατροπή του νόμου, αλλά και συνολικά της ανιεκπαιδευτικής πολιτικής της κυβέρνησης.
Θα βρεθούμε ξανά μπροστά τους με ένα φοιτητικο κινημα που θα αγκαλιάζεται από την κοινωνία και θα αγκαλιάζει όλες τις τάσεις αμφισβήτησης και αγώνα.
ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ ΜΕ ΤΟΝΟ ΑΝΑΜΕΤΡΗΣΗΣ..........
ΜΕ ΚΙΝΗΜΑ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ!
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)